كه خواب است جماع نمايد ، يك كفاره بر أو واجب مىشود ، وروزه زن صحيح است وكفاره هم بر أو واجب نيست . ( مسأله 1691 ) اگر مرد زن خود را يا زن شوهر خود را مجبور كند كه غير جماع كارى ديگر كه روزه را باطل مىكند بجا آورد ، بر هيچ يك از آنها كفاره واجب نيست . ( مسأله 1692 ) كسى كه بواسطة مسافرت يا مرض روزه نمىگيرد ، نمىتواند زن روزه‌دار خود را مجبور به جماع كند . ولى اگر أو را مجبور نمايد كفاره بر مرد نيز واجب نيست . ( مسأله 1693 ) انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى لازم نيست فورا آن را انجام دهد . ( مسأله 1694 ) اگر كفاره بر انسان واجب شود وچند سال آن را بجا نياورد چيزى بر آن اضافه نمىشود . ( مسأله 1695 ) كسى كه بايد براي كفاره يك روز شصت فقير را طعام بدهد ، نمىتواند به هر كدام از آنها به بيشتر از يك مد كه تقريبا ده سير است طعام بدهد يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد ، وزيادى را از كفاره حساب نمايد ولى مىتواند براي هر يك از عيالات فقير اگر چه صغير باشند يك مد به آن فقير بدهد . ( مسأله 1696 ) كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر بعد از ظهر عمدا كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام يك مد كه تقريبا ده سير است طعام بدهد واگر نمىتواند ، سه روز روزه بگيرد . جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است ( مسأله 1697 ) در چند ، مورد قضاى روزه بر انسان واجب است وكفاره واجب نيست : ( أول ) آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسأله ( 1639 ) گفته شد تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود .